Gewoon een dag

Het is een dag. Zo zie ik inmiddels mijn doordeweekse dagen, mijn weekenden, mijn soms een beetje blij dagen en mijn ronduit klote dagen. Gewoon een dag. Dan bedoel ik als ik niets gepland heb. Soms zijn er dagen die bijzonder zijn en ik kan me niet inhouden om te vertellen wat het mij onlangs heeft gebracht.

De foto’s die ik eerder heb genomen zijn op een ‘gaat wel’ foto na geen van allen scherp. De drang om het nog eens te proberen is groot. Op mijn telefoon check ik even weeronline. Code geel was afgegeven voor over een kwartier. Als ik een beetje doorstap, aan mijn benen mankeer ik namelijk niets, red ik dat net tot aan mijn ‘model’. Trouwens ik ben ook niet van suiker dus zal niet smelten als ik een bui op mijn kop krijg. No time to lose, sleutel, telefoon en weg ben ik. Mijn ‘model’ staat er nog te pronken met haar mooie kleuren. Zo maar open en bloot voor iedereen om te bewonderen. Het is bijna windstil. Vandaag goede kans dat ze niet beweegt. Ff checken... Yes! Ze staat er top op. Genoeg genoten van this beautiful yellow 'lady'. Als ik het goed heb onthouden dan had ik in mijn ooghoek vanuit de auto een tuin gezien waar ze wilde bloemen hebben die nu in bloei staan. Snel loop ik er naartoe het is maar een paar minuten lopen hiervandaan. Sommige bloemen heb ik nog nooit gezien. Helaas staan deze te ver in de tuin om ze te fotograferen. Dan besluit ik om gewoon maar aan te bellen (ja het is steeds makkelijker aan het worden om uit mijn comfortzone te stappen) en te vragen of ik hun bloemen mag fotograferen. Wat een gastvrije mensen! Voor ik het weet zit ik bij ze aan de keukentafel en vertel ze in vogelvlucht over mijn passie. Natuurlijk mag ik foto’s maken van hun bloemen. Ze schrijven de naam van mijn website op zodat ze de foto’s naderhand kunnen bekijken. Als altijd vergeet ik heel even alles om me heen, ook de tijd. De code geel van het KNMI. Volgens de gegevens had het al moeten losbarsten. Zware onweersbuien met hagel en regen! Niets wat er op lijkt. Heb al heel wat foto’s gemaakt en ik besluit nog even naar het ‘Japanse’ boompje te gaan waar die onwijs mooie bloemen aan zaten. Snel voor al die hagelstenen er een kale neet van maken. Wederom op een drafje ga ik naar de tuin. Maar dan zie ik aan de overkant van de straat enorme papavers staan. Papaver Somniferum om precies te zijn (Engelse naam: Opium Poppy). Even sta ik ze te bewonderen en bel ook hier aan om te vragen ze van dichtbij te mogen fotograferen. Een kleine vrouw met een lief gezicht doet open en ik stel me voor en vertel dat ik een paar straten verderop woon. ‘Wat een schitterende papavers heeft u staan’ zeg ik enthousiast. Loop maar even mee zegt ze want ik kan niet lang staan. Ook nu ben ik welkom. ‘gaat het niet goed met u dat u niet lang kunt staan? ‘ Dan vertelt ze dat ze erg ziek is. Ze heeft beenmergkanker. Deze lieve kleine vrouw heeft dus elke dag heel veel pijn. Ook haar man heeft ze aan kanker verloren en haar zoon heeft het ook maar heeft het gelukkig overleeft. We praten nog heel even en ik vraag of ze het fijn zou vinden als ik een andere keer weer terug kom voor een kopje koffie. Op haar gezicht zie ik een lichte glimlach verschijnen en ze zegt: ‘ja dat zou ik heel fijn vinden’. We wisselen elkaars telefoonnummers uit. Ook laat ik haar weten dat ze mijn foto’s van haar papavers kan zien straks op mijn website. Maar ze zegt ‘ik heb geen computer’. Nu ik naar haar telefoonnummer kijk zie ik dat het een ‘vast’ nummer is. Dat geeft niets zeg ik want dan neem ik gewoon mijn laptop mee volgende keer. Voor haar is er geen toekomst meer en wat er nog rest zal met veel pijn gepaard gaan. Voor mij is die toekomst er wel, hoe ongewis die nu ook nog is. Het maakt me dankbaar. Dankbaar voor wat ik wel nog heb en dat is, als ik zo om me heen kijk, best veel.

Nieuwsgierig naar de foto’s? Bekijk ze op Through my eyes


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Emo
2 maanden geleden

He Sannie, wat leuk om zo weer van je te horen en te lezen....een hoop gebeurd begrijp ik...maar vind het goed om te lezen dat je hoewel ongewis weer positiever naar de toekomst kijkt. Wat een mooie foto’s! Dikke kuszzz

Martje
2 maanden geleden

Wat een mooi verhaal is dit. Ben trots op alle stappen die je maakt